टैग्स » Gujarati

nan khatai, the indian shortbread

In the midst of darkness, light persists. – Mahatma Gandhi

Growing up in Montréal, Diwali always lacked the fanfare of Diwali celebrations taking place in India or elsewhere around the world.

285 और  शब्द
Food Blog

Hasham v Zenab

Specific performance and cessation of contract on grounds of mistake, are both viable arguments for either continuation of contractual obligations, or the cessation of a transaction for reasons non-detrimental to both contractees. 600 और  शब्द

Neil Egan-Ronayne

**કસોટી જિંદગી ની**

            આપ સૌ એ એક કહેવત તો સાંભળી જ હશે કે “એક સાંધો ત્યાં તેર તૂટે” એવું જ કાંઈક આ છોકરી સાથે થઇ રહ્યું હતું. જીવન ની શરૂઆત તો ખુબ જ સરસ રીતે કરી, પોતાના માતા પિતાની પેહલી સંતાન એટલે ઘર માં સૌની ખુબ જ લાડકી અને પિતા પણ ખુબ જ પ્રેમાળ હતા નાનપણ ના એ દિવસો માં કિલ્લોલ કરતી આ સંધ્યા જેમ જેમ મોટી થવા લાગી એમ એમ જાણે જીવન માં ઈશ્વર એને સંઘર્ષ કરવાની ટેવ પડતો ગયો. હજી એ પોતાનું ભણતર પૂરું કરી નહોતી કે ઈશ્વર એ એના માથા પરથી હાથ લઇ લીધો. એના પિતા સ્વર્ગસ્થ થઇ ગયા. જે દીકરી પિતા વિહોણી થાય એની વેદના સબ્દો માં વર્ણવી ખુબ જ મુશ્કેલ છે. ઘર માં હવે કોઈ પુરુષ રહ્યું ન હતું અને ઘરમાં એક નાની બહેન અને માતા ની જવાબદારી હવે સંધ્યા પર આવી ગઈ હતી. સંધ્યા ના જીવન ની શરૂઆત હતી તેથી તે જવાબદારી થી ડરી નહીં અને કોશિશ કરવા લાગી કે એના પિતા વગર ના ઘર ને હવે એ એક દીકરા ની જેમ સંભાળશે. દિવસો વીતતા ગયા ને એક બેન્કિંગ નો કોર્ષ કરી ને એક બેન્ક માં નોકરી કરવા લાગી ઘર માં હવે ખુશી નો માહોલ હતો અને પિતા ની ગેરહાજરી ક્યાંક ને ક્યાંક અનુભવાતી હતી. જે ઘર માં પિતા ન હોય એ ઘર ના કોઈ પણ સભ્ય પર ચાહે સંતાન હોય કે તેમની માતા સમાજ ટીકા કરવાના મોકા જ સોધતું હોય છે. સંધ્યા ખુબ જ લાગણીશીલ અને સમજદાર હતી એને ખબર હતી કે એને લોકો ની નિંદા અને ઘરની જવાબદારી બધાની સામે આ નાની ઉંમર માં જ સંઘર્ષ કરવાનો છે. જે સમયે યુવાનો મોજ શોખ કરતા હોય છે એ સમયે સંધ્યા આ વિકટ પરિસ્થિતિ નો સામનો કરી રહી હતી. નાની બહેન ની ખુશી માટે એ ક્યારેક સાથે આનંદ માણી લેતી પણ પોતાના માટે એને સમય ન હતો. આજ રીતે સમય વીતતો ગયો અને સંધ્યાના જીવન માં મુશ્કેલીઓ આવતી ગઈ અને એ એની સામે નીડર થઇ ને લડતી ગઈ. આ સમય દરમ્યાન ઘણા મિત્રો મળ્યા, સંધ્યાનો સ્વભાવ એટલો પ્રેમાળ અને સંભાળ વાળો હતો કે જે પણ એના સંપર્ક માં આવે એ એની સાથે હંમેશ માટે સંપર્ક રાખવાનું પસંદ કરે. આટલી પ્રેમાળ હોવા છતાં કુદરત એની સાથે ન જાણે કેમ આવું કરતુ હશે એ જાણી ને મન માં ઘણા પ્રશ્ન ઉદ્દભવે પણ કેહવાય છે ને કે “કુદરત એને જ દુઃખ આપે જે એને સહન કરવાને કબીલ હોય” જીવન ના આવા દુઃખો જોઈ જોઈ ને સંધ્યા અંદર થી તૂટવા લાગી હતી. સંધ્યા હવે જુવાન થઇ ગઈ હતી એટલે ઘરમાં નાની બહેન અને માતા તથા સાગા સંબંધીઓ હવે સંધ્યા ના લગ્ન માટે છોકરો જોઈ રહ્યા હતા. ઘણી વાતો આવી કેમ કે સંધ્યા દેખાવ માં પણ એટલી જ સુંદર હતી જેટલી એના વર્તન માં સમય પસાર થતો ગયો ને આ વાત નો દૌર આગળ વધતો ગયો. એક દિવસ એની ખુશી ને દિવસ આવ્યો , જીવન માં સમજદાર થઇ ત્યાર થી લઈને આજે એના અંતરઆત્મા ની આ પેહલી જ ખુશી હશે. સંધ્યા ને છોકરો ગમ્યો જે એક ખાનગી સંસ્થા માં કામ કરતો હતો અને દેખાવ માં પણ સારો હતો. એનું ભણતર પણ એન્જિનિર નું હતું. સંધ્યા ખુશ હતી કે હવે એની આ જંગ જે એ એકલી લડી રહી છે એનો અંત આવશે. પણ કેહવાય છે ને કે 

            કુદરત જો તમને ઇચ્છે તો જે હાલ માં છે એ જ હાલ માં રાખે , સંધ્યા સાથે પણ આવું જ થયું કોઈક કારણો સર સંધ્યા અને એ એન્જિનિર નો સંબંધ ના સાચવાયો. સંધ્યા એ તો ઊંચ કોટી નું જોર લગાવ્યું એને સાચવવા પણ કુદરત ને એમનો સાથ મંજુર નહિ હોય. એ સંબંધ ના તૂટવાથી સંધ્યા ની થોડી મળેલી ખુશી પણ છીનવાઈ ગઈ. એને જોયેલા સુખી જીવન ના સપનાં ચકનાચૂર થઇ ગયા. હવે એ ખુબ જ તૂટી ગઈ હતી. એને જીવન નો મોહ જ રહ્યો ન હતો અને ઈશ્વર ને એમ જ કહેતી કે જીવન આપ તો સારું આપ નઈ તો મને પણ તારી પાસે બોલાવી લે.

            આજે એ સમય ને પણ વર્ષ થઇ જશે. સંધ્યા ખુબ જ એકલી થઇ ગઈ છે. કોઈ પણ મિત્ર એના દુઃખ ને ઓછું નથી કરી શકતું કે ના એને કોઈ સારો માર્ગ બતાવી સકે છે. બસ આપ સૌ વાંચકો ને પ્રાર્થના છે કે તમારી પાસે કોઈ આનો માર્ગ હોય તો મને જણાવી સકો અને બને એટલી સંધ્યા માટે પ્રાર્થના કરજો કે જેથી એની આ જિંદગી ની કસોટી પુરી થાય અને એ સુખ ના દિવસો જુવે.

લેખક : ઈરફાન જુણેજા

તા. ૧૧ ઓકટોબર ૨૦૧૭

Stories

ઓચિંતી મુલાકાત - ભાગ ૫

કંઇક અજુગતું લાગતા મોહથી માયાને પુછાઈ ગયું કે બધું બરાબર છે ને? માયાને એ સમયે મોહને કહેવાનું ઉચિત ના લાગ્યું એટલે એણે હા પાડીને વાત ત્યાં જ પતાવી દીધી અને મોહએ માની પણ લીધું. મોહના ગયા બાદ માયાએ તરત જ એ પત્ર પોતાના બેગમાં મૂકી દીધો અને બંસરીને તૈયાર કરવામાં પરોવાઈ ગઈ. બંસરીને સ્કુલે મુકીને માયા ઓફીસ પહોંચી અને પોતાના ક્યુબીકલમાં બેસીને તરત પત્ર કાઢીને વાંચવા લાગી.

“કેમ છે, માયા? મને નહોતી ખબર કે તું મારી રાહ નહિ જુએ. લોનાવલાના દિવસો મને હજી પણ યાદ છે. તને પણ હશે જ કદાચ એવી આશા રાખું છું. બંસરીને જોઈ હતી, ખુબ ખુશ હતી. હવે એટલું તો નક્કી છે કે તને ખબર પડી જ ગઈ હશે કે આ પત્ર તને કોણ મોકલી રહ્યું છે.”

આટલુંક વાંચતા તો જાણે માયા અર્ધબેભાન જેવી થઇ ગઈ, કપાળે પરસેવાની સેરો ફૂટી નીકળી અને હૃદય જોર જોરથી ધબકવા લાગ્યું. રૂમાલથી પરસેવો લુછીને માયાએ આગળ વાંચવાનું ચાલુ રાખ્યું. “હવે તને એમ થતું હશે કે કેમ આટલા વર્ષો પછી તને હું આમ પત્ર લખી રહો છું. આટલા વર્ષો હું ક્યાં હતો? તમે લોકોએ મને બહુ શોધ્યો અને તેમ છતાં હું ના મળ્યો અને એવું ઘણું બધું. કંઇક તો કારણો હશે જ ને? મારા અચાનક ગાયબ થઇ જવા પાછળ. ચાલ, હવે પછી ફરી ક્યારેક તને પત્ર મોકલીશ. ત્યાં સુધી આવજો. બંસરીને બહુ જ બધો પ્રેમ.” માયાને કશું ખબર જ ના પડી કે એ શું કરે. મોહને કહેશે તો તે ચિંતા કરશે અને નહિ કહે તો એને ચેન નહિ પડે. આખો દિવસ તેણે એ જ અસમંજસમાં કાઢી નાખ્યો. આખરે તેણે સત્યમના હવે પછીના પત્રની રાહ જોવાનું નક્કી કર્યું પરંતુ એમાં પણ એક સમસ્યા હતી, ક્યાંક એ પત્ર મોહના હાથમાં આવી ગયો તો? મોહ પોતાના વિષે શું વિચારશે? તે આખી રાત તેણે પડખા ફેરવીને કાઢી નાખી. મોહને ખ્યાલ તો આવી જ ગયો હતો કે કંઇક તો બાબત છે જે માયા તેનાથી છુપાવી રહી છે પણ તેણે માયાને ઠીક લાગશે ત્યારે કહેશે એમ માની જવા દીધું.

એ વાતને અઠવાડિયું વીતી ગયું ત્યારે સવારે ફરી પાછો માયાના નામ એ પત્ર આવ્યો. આ વખતે પણ નસીબજોગે માયાએ જ પત્ર રીસીવ કર્યો એટલે ઘરમાં બીજા કોઈને જાણ ના થઇ. માયાએ બહુ પ્રયત્નો કર્યા કે કઈ જગ્યાએથી પત્ર આવે છે જેથી તે સત્યમ સુધી પહોંચી શકે પરંતુ સત્યમ એવું કંઇ પણ નિશાની છોડતો જ નહોતો કે માયા તેના સુધી પહોંચી શકે. વળી પાછા ડર સાથે માયાએ પત્રને પોતાના ઓફીસ બેગમાં મૂકી દીધો અને ઓફીસએ પહોંચીને વાંચશે એવું નક્કી કર્યું. મોહ આટલા દિવસોથી નોટીસ કરી રહ્યો હતો કે માયા કોણ જાણે કેમ આટલી બેચેન રહે છે. તેણે માયાને સાંજે ઓફીસથી આવીને પૂછવાનું વિચાર્યું. માયા ઝટપટ ઓફીસ પહોંચી અને પત્ર ખોલીને બેઠી. “કેવું ચાલે છે તારું લગ્નજીવન, માયા? આખરે તો તું બહુ ખુશ હોઈશ ને? પોતાના પ્રેમી સાથે લગ્ન કરીને? મને ખાતરી હતી કે તું મારા પત્રની બહુ આતુરતાથી વાટ જોતી હોઈશ. તું જાણવા નથી માંગતી? કે હું ક્યાં છું? આટલા વર્ષો ક્યાં હતો? હવે હું કેવો લાગુ છું? મને તારી લાઈફની અત થી ઇતિ કેમનું ખબર છે? ધીરે ધીરે તને બધા સવાલના જવાબ આપતો રહીશ. ચિંતા ના કરીશ. હું તારી નવી જિંદગીમાં બાધારૂપ બનવા નથી આવ્યો. આવજે.” માયા પત્રને એકીટશે નીરખી રહી, જયારે તે મારી જિંદગીમાં દખલરૂપ બનવા આવ્યો જ નથી તો પોતાને પત્ર કેમ લખે છે? આખરે સત્યમના મનમાં ચાલી શું રહ્યું છે? શું પોતે ખરેખર આ વાત લાંબા સમય સુધી મોહથી છુપાવી શકશે કે તેણે બને એટલું જલ્દી એને કહી દેવું જોઈએ? માયાનું દિમાગ ચકરાવે ચઢી ગયું.

સાંજે પહોચીને તેણે મોહને થોડી વાત કરવી છે તેમ કહીને બંસરીને દાદી પાસે મુકીને બંને બહાર ગયા. ગાર્ડનમાં પહોંચીને માયાથી રહેવાયું નહિ એટલે તે રડવા લાગી, મોહને ચિંતા થઇ કે શું થયું અચાનક? મોહએ માયાનો હાથ પોતાના હાથોમાં લઈને પહેલા તો તેને શાંત થઇ જવા કહ્યું અને પછી વાત કરવાનું કહ્યું. પોતાનો ડૂસકો શાંત થતા માયાએ પાછલા બે અઠવાડિયામાં સત્યમથી મળેલા પત્રોની વાત કરી. મોહ તો અવાચક થઇ ગયો કેમકે આવું થશે એવી તો એને કલ્પના માત્ર નહોતી. પોતે કેવી રીતે પ્રત્યુત્તર આપવો તેને ના સમજાયું. પોતે શું કરવાનું વિચાર્યું છે તેમ તેણે માયાને પૂછ્યું, જેનો માયા પાસે પણ જવાબ નહોતો. પહેલા તો તેને એમ થયું કે કોઈ તેના સાથે મજાક કરી રહ્યું છે. પરંતુ પછી તેને એ પણ યાદ આવ્યું કે પોતાના અને મોહના સંબંધ વિષે તો તેણે પોતાના માં-બાપ સુદ્ધાને કહ્યું નથી તો પછી સત્યમને કેવી રીતે ખબર પડી. અને જે જે વાતો સત્યમે પત્રમાં લખી હતી તે બધી સાચી હતી એટલે ચોક્કસ આ જે કોઈ પણ હતું એ સત્યમ સિવાય બીજું કોઈ હોવું શક્ય નહોતું. તેને થયું કે સત્યમના માતા-પિતાને તેણે જણાવું જોઈએ પણ પછી થયું તે લોકો ચિંતામાં આવી જશે.

માયાએ શું કરવું જોઈએ?

જાણો આવતા અંકે…

પ્રિતુ રાણા

વ્યવસાયિક ચિકિત્સક

Favorites

Treat yourself to an Unlimited feast | Vegetarian Thali @Rajdhani, Karama

Thali holds a special place in my heart. There is something extremely satisfying about treating yourself to unlimited portions of assorted curries, breads and sweets. Not only this but, you can have a filling meal without burning a hole in your pocket. 377 और  शब्द

Dubai

મારે એ ય જોવાનું હતું

થાય નહિ બે આંખને અન્યાય, મારે એ ય જોવાનું હતું !
આંસુ સરખા ભાગથી વહેંચાય, મારે એ ય જોવાનું હતું !

ક્યાંક જઉં ને ત્યાં વજન મારુ પડે, તો એ મને ગમતું હતું
પણ બધાથી એ વજન ઊંચકાય, મારે એ ય જોવાનું હતું !

એક-બે પડઘાને શું ગમ્મત સૂઝી કે ઝંપીને બેસે નહીં !
પર્વતોના કાયદા જળવાય, મારે એ ય જોવાનું હતું !

એક છત્રી જે બધા વરસાદ ઝીલી, રાખતી કોરો મને
ઘાસ એનાં પર ઉગી ના જાય, મારે એ ય જોવાનું હતું !

માત્ર મારી જિંદગીથી દૂર જઈને મુક્ત તું થઈ નહિ શકે
હોય તું સામે ને ના દેખાય, મારે એ ય જોવાનું હતું !

મંચ ઉપર શબ્દ લઈ પ્હોંચી ગયો છું હું, એ કૈં પૂરતું નથી
આ સભાનાં હર ખૂણે પહોંચાય, મારે એ ય જોવાનું હતું !

Gujarati